हिजो सम्म साथै मरने साथै जिउने कसम खायौ,
आज पराई भयेछौ।
यात्रा अझै बाकी थियो नदीको दुई किनार भयेछौ ।
तिमी माथिको मेरो बिस्वास,
सायद सारङिको तार थियो बज्न नपाउदै चुड़न पुगेछ,
एउटा फुल बगैचाको,
फुल्न नपाउदै झर्न पुगेछ।
बाटोमा झुन्डिएको मादल् जस्तै,
जस्ले बजाए पनि बज्ने भएछौ ।
मालि बिनाको बगैचामा फुलेको फुल जस्तै,
जस्ले पनि टिप्ने भएछौ ।
मुटु भित्र तिमिलाई राख्न नपाउदै,
भमरा बनि दुल्दै हिडेछौ ।
आफन्तको साइनो नबन्दै,
एक्छिनमै पराइ बनेछौ ।
- आर पि क्षितिज
